Ga het land regeren!

We zitten midden in een drievoudige corona-crisis: qua gezondheid, qua economie en qua sociaal. China steelt onze kennis, Rusland bedreigt onze vrijheid, Europa steekt zich in de schulden zonder hervormingen door te voeren en de Europese bank koopt ongelimiteerd de schulden op. En wat doen wij: wij zijn hopeloos verstrikt in 1) een wens om alle mensen als fraudeur hard aan te pakken en 2) de wens om dat niet te doen als blijkt dat heel veel mensen helemaal geen fraudeur zijn. Daarbij wijzen we allemaal vol opluchting naar anderen om te merken dat we zelf geen haar beter zijn. Nu zijn CDA, D’66 en CU ontmaskerd als schijnheilig. Wie volgt?

Waar gaat het over?

Juist al dat geklaag over een ander is de reden voor de wet waarin we de belastingdienst hebben gevraagd om iedereen te zien als een fraudeur. We hebben allemaal aan de belastingdienst gevraagd om iedereen keihard aan te pakken. Dat heeft het kabinet niet bedacht. Dat heeft Tweede Kamer niet bedacht. Dat hebben de kiezers (jij en ik) bedacht. De Tweede Kamer heeft vervolgens het kabinet gevraagd om dit wettelijk te regelen en dat is gebeurd. Al voor Rutte I. Nu zien we dat het niet terecht is om anderen weg te zetten als oplichters en we doen niets anders dan – in dit geval – de leden van het kabinet weg te zetten als oplichters en alleen maar te zoeken naar bevestiging van deze aanname. We bevestigen onze fout, terwijl er uit de stukken van het kabinet blijkt dat er echt niets onoorbaars is gebeurd. Het kabinet worstelt namelijk net als wij allemaal met de volledig onjuiste wet en de gevolgen hiervan.

 

Wat moeten we doen?

In de eerste plaats moeten we doen wat nodig is: de vele crises in de wereld effectief aanpakken. De dreiging ligt overal om ons heen. Juist door heel hard te roepen onderstreept de oppositie het echte probleem: in alle kritiek ligt de aanname dat de ander niet deugt. De toeslagenaffaire gaat om een wet waarin juist deze aanname is verankerd en uitgevoerd. Juist door de toeslagenaffaire blijkt dat we niet allemaal oplichters zijn. Waarom roepen we dan nu weer om het hardst dat het kabinet niet deugt? Doet ze iets anders dan wat wij allemaal doen binnen onze familieproblemen, met onze collega’s, binnen vrijwilligerswerk, in ons hele leven? Doen ze in het kabinet iets anders dan wij doen? Vanwaar dan de verontwaardiging?

 

Wie moet het doen?

En dan komen we uit bij de poppetjes. Je kunt wel heel hard roepen dat Mark het níet goed heeft gedaan,  maar wie is dan wel het schaap met de 6 poten? De belangrijkste reden om Mark zo hard aan te pakken is de onmacht van de oppositie om een goed alternatief neer te zetten. Er gaat gewoon ontzettend veel heel erg goed en het erkennen hiervan levert geen stemmen op. Is Mark dan heilig? In ieder geval niet voor mij, maar laat dat iemand een heldere analyse maken. Dat gebeurt niet. Wat er gebeurt? Precies datgene waar we van af willen: in de wet staat dat iedereen een fraudeur is en wij roepen dat iedereen een oplichter is. Hier ligt de basis voor de nieuwe beleidscultuur: de mensen met de meesten zonden werpen stenen alsof er niets anders te doen is. Laten we het land weer gaan regeren. Dat is harder nodig dan ooit.

 

Met liberale groeten,

 

 

Peter Lamberts